Tekst door Rik De Jonghe

De artistieke wortels van Barry Raçon liggen in een jarenlange, intensieve tekenopleiding. Vooral schetsen in houtskool. Dit verklaart wellicht waarom zijn monumentale, metalen beelden in essentie aanvoelen als driedimensionale lijntekeningen, niet op papier, maar in de open ruimte opgesteld.

Na zijn tekenopleiding volgde hij een zevenjarige specialisatie in de klassieke beeldhouwkunst aan de Academie van Roeselare. Via het experimenteren met klei, steen en brons leerde hij de ambachtelijke, fysieke wetten van de driedimensionale vormgeving beheersen. Dit vormt de basis voor zijn later sculpturaal werk. Over die tijd heeft hij het vaak als 'werken op het gevoel' maar ook het 'werken als een kunde'. De coronatijd geeft hem de tijd om te leren lassen en met cortenstaal te werken.

"Zelf heb ik veel te danken aan de Kunstroute", dixit Barry. "Dit jaarlijks evenement is na een kwarteeuw uigegroeid tot een begrip en een unicum in Kortemark en tot ver daarbuiten."

Zijn periode aan de Academie was er een van kunst bespreken vanuit zijn verleden en toekomst. Maar het was ook een verrijkende periode waarbij hij ervaringen uitwisselde met andere kunstenaars. En er waren de eerste tentoonstellingen. Zijn werk kent een boeiende dualiteit in materiaalkeuze.

Barry begon zij beeldhouwcarière met geduldig kapwerk in natuursteen. In dit werk zocht hij naar de pure kracht van de materie. Hij verwerkte vaak patronen zoals jaarringen, die symbool stonden voor zijn eigen organische levensgroei als jonge kunstenaar.

Hoewel steen puur natuur is, zocht hij later een nieuwe uitdaging in een ander materiaal: cortenstaal. Barry omschrijft staal zelf als een minder natuurlijk, stug en hard materiaal dat hij met de hand moet dwingen en plooien. Zijn doel is om dit industriële basismateriaal om te vormen tot iets dat juist maximale elegantie, zachtheid en organische vloeiendheid uitstraalt. Cortenstaal wordt daarom zijn geprefereerde materiaalkeuze. Duurder, meer solied dan staal. Maar het heeft wel zijn duurzaamheid en kwaliteit.

Voor Barry is het kunstwerk niet alleen het metaal zelf, maar draait het ook om de filosofie van de Ruimtelijke Leegte. De kunst raakt ook de lucht die eromheen en doorheen stroomt.

In de beeldende kunst noemen we dit het 'gebruik van negatieve ruimte'. De kunst raakt ook de leegte binnen de cirkels en de lussen die zijn ontstaan krijgen op die manier een actieve functie. Daarom laat hij zijn sculpturen ronddraaien om hun as en kan de liefhebber, koper, kijker het werk in zijn favoriete staat opstellen.
Zijn monumentale werken zijn ontworpen om een directe interactie aan te gaan met de specifieke omgeving waar ze geplaatst worden. Het beeld omlijst het landschap en dwingt de toeschouwer om de omringende natuur op een geconcentreerde manier waar te nemen. Kunstenaars hebben het daarom vaak over de 'Geest van de Plek'.

Zijn sculpturen ontstaan niet via snelle industriële massaproductie. Barry is een echte ambachtsman die thuis in zijn atelier in Handzame bij Kortemark werkt. Gemiddeld vraagt een beeld, zoals u er hier enkele ziet, vele uren werk, van het ontwerpen tot het snijden, walsen, buigen en lassen. Dit benadrukt de fysieke toewijding achter de ogenschijnlijk moeiteloze, zwevende lijnen.